Stef Bos - Kloofstraat
Het nieuwe album van Stef Bos heet Kloofstraat. Het is geïnspireerd door Zuid-Afrika. Een land dat Stef Bos onder de huid is gaan zitten. Hij heeft de taal geleerd. Hij heeft het land leren kennen. Dat levert liedjes op die je als het ware kennis laten maken met Zuid-Afrika. Stef Bos heeft het album deels in Zuid-Afrika, deels in Nederland opgenomen. Hij wordt begeleid door Nederlandse en Zuid-Afrikaanse muzikanten. Hij zingt in het Afrikaans, of zoals hij deze pogingen zelf noemt: in het Nederafrikaans. Dit najaar verschijnt er nog een album van Stef Bos, dat gaat Minder Meer heten. Dan de strepen voor Kloofstraat: Er staan 12 liedjes op en een verborgen track, we geven 9 strepen aan Stef Bos.
Gorillaz - Plastic Beach
De Gorillaz, dat is een popgroep. Maar ze bestaan eigenlijk helemaal niet. Het is een ‘virtuele band’. Opgericht door Damon Albarn, voorman van de band Blur. In de late jaren negentig wilde hij naast Blur ook heel andere dingen maken. Hiphop, en reggae, en nog veel meer muziekstijlen die eigenlijk niets met de muziek van Blur te maken hebben. Maar Albarn vond het vreemd om dat onder zijn eigen naam te doen. Hij bedacht een aantal stripfiguren, die naar voren zouden worden geschoven als bandleden. Op die manier kon Albarn rustig, uit de spotlights, naar hartenlust experimenteren zonder daar zelf op te worden aangekeken. En experimenteren, dat doe The Gorillaz. Hun nieuwe album “Plastic beach” is een mengelmoes van heel veel muziekstijlen. Innovatieve muziek, deels traditioneel en deels vernieuwende remixen. En Murdoc, de denkbeeldige voorman van Gorillaz, heeft een aantal zeer interessante muzikale gasten op het album. Wat dacht je van Lou Reed, rapper Snoop Dogg, soulzanger Bobby Womack , de vroegere gitarist van The Clash, Mick Jones en rapgroep De La Soul. Begin er aan, neem de tijd en luister goed naar een hoogst interessant album. 16 songs, 8 strepen voor ‘Plastic beach’, van Gorillaz.
Hans Teeuwen & The Painkillers - How it aches
Hans Teeuwen de cabaretier, die kennen we inmiddels. Rechttoe-rechtaan, absurd, bikkelhard. Hoe anders is Hans Teeuwen de zanger. Hij is niet zomaar een cabaretier die een keer wat liedjes zingt. Teeuwen is namelijk echt een goede zanger. We leerden hem in die hoedanigheid al een beetje kennen toen hij zich als moderne crooner het werk van Sinatra eigen maakte. Op zijn nieuwe album gaat hij nog een stap verder. Geen covers meer, maar eigen werk. En niet meer alleen swing, maar veel meer dan dat. Rock ’n roll, blues en ook weer jazz. Toch herkennen we in zijn muziek ook de cabaretier Teeuwen. Nu de gezongen teksten weer van zijn hand zijn, horen we weer de schok en de lach. Teksten die hij zingt over muziek van een prima begeleidingsband, die voor de gelegenheid tot The Painkillers gedoopt zijn. In de gelederen onder meer saxofonist Benjamin Herman. Hans Teeuwen & the Painkillers dus, met het album “How it aches”: 13 songs, 8 strepen.
In-grid - Vive le swing
In de zomer van 2003 was er één liedje dat zo’n beetje iedere radiozender de hele dag door draaide. Dat was “Tu es foutu”, dat liedje met die harmonica. Een liedje van gek genoeg geen Franse maar een Italiaanse zangeres, In-Grid genaamd. En die In-grid leek een eendagsvlieg te worden: haar tweede single flopte en daarna hoorden we niets meer van haar. Tot nu, zeven jaar later.
Ineens was daar een heel nieuw album van de zangeres. En in die zeven jaar is ze haar trucje nog niet verleerd: je herkent haar onmiddellijk. “Passion” is de titel van een vrolijk, zomers album.
Prima plaat met de opzettende lente in het achterhoofd. 15 songs staan er op het album, wij zetten 7 strepen. Daaronder één voor “Vive le swing”, een nummer dat de titel eer aan doet. Terug van weggeweest: In-grid!
Mr. A Balladeer - Sorry kid
Marinus de Goederen, dat is “a Balladeer”, een balladezanger dus. De Amsterdammer is al acht jaar bezig met liedjes schrijven en zingen. Ballades dus, kleine liedjes. En daar is Marinus erg goed in. Drie jaar geleden leverden ze hem al eens een Zilveren Harp op. Op zijn nieuwe album “Sorry, Kid” zijn zijn liedjes zo mogelijk nog kleiner dan ze al waren. Hij heeft zijn vaste begeleidingsband namelijk thuisgelaten. In plaats daarvan wordt hij nu hier en daar begeleid door strijkers van het Metropole Orkest. Het voelde voor Marinus niet helemaal eerlijk om een plaat te maken onder de naam “A Balladeer” zonder zijn band erbij te betrekken. Daarom brengt hij het uit als “Mister a Balladeer”. Want dat is hij natuurlijk. Uitgebracht in eigen beheer, dit mooie, klein gehouden album.
“Sorry Kid” telt 10 songs en kreeg 6 strepen van ons.
Ellie Goulding - Lights
Nummer één in de lijst van acts-die-het-gaan-maken-in-2010, van de BBC. Dat schept hoge verwachtingen voor deze zangeres, Ellie Goulding. En dan won ze ook nog een Brit Award, en wel de Critics Choice Award, de prijs van de deskundigen dus. Je begrijpt dat we vol verwachting haar album beluisterden de afgelopen week. Ellie Goulding dus, net 23 geworden, uit Engeland. Vorig jaar scoorde ze in eigen land een hit met het nummer dat je daarnet hoorde. Een fantastisch nummer, vinden wij ook, en dat vonden al die BBC-luisteraars en deskundigen dus ook. Maar het album… valt met zulke verwachtingen toch een beetje tegen. Dat wil zeggen: wij gaven vijf strepen, en die vijf nummers zijn dan ook echt voortreffelijk. Maar de andere vijf zitten wat ons betreft niet in de categorie ‘het beste van 2010’. De Britten denken daar trouwens anders over: in Engeland kwam haar album deze week op nummer 1 binnen in de hitparade. Bij ons niet op 1 in de Strepen Top 30, ben ik bang. Ellie Goulding dus, met “Lights”, haar album: 10 songs, 5 strepen.